De emotionele impact van inbraak

Zes op de tien Nederlanders maakt zich zorgen over inbraak, zo blijkt uit onderzoek van Univé (juni 2014). De materiële schade hebben ze vaak wel afgedekt, maar – zo blijkt in de praktijk – juist de emotionele impact kent een lange nasleep. ‘Ik herken mezelf niet meer.’

‘Ik ben nu zo achterdochtig, terwijl ik van mezelf eigenlijk iemand ben die altijd vol vertrouwen en open de wereld instap. Nu hoor ik elk geluidje in mijn huis, kijk constant of iemand ons in de gaten houdt en zelfs op straat ben ik me voortdurend bewust van de mensen om me heen.’

Lia Timmermans (63) was begin augustus met haar man tien dagen op vakantie toen hun dochter belde: ‘Mama, iedereen is hier gezond, maar ik moet je even iets zeggen.’Het huis dat de familie Timmermans’ net als andere jaren volledig met rolluiken afgesloten had achtergelaten, was compleet overhoop gehaald.

Iemand in huis
‘Wij wilden meteen naar huis. Onderweg zeiden wij wel tegen elkaar:Iedereen is gezond. Het zijn maar spullen. Zo erg is het niet.’ Maar zo makkelijk was het helemaal niet. ‘Sinds ik thuis ben, heb ik continu het gevoel dat er iemand in huis is. Ik wil ook alles poetsen, want ze hebben overal aangezeten. En dan hadden ze wel handschoenen aan, maar ik vind het zo’n naar en vies idee.’

Jacqueline Voulon (41) herkent dat onveilige gevoel. Vier jaar geleden werd zij met inbraak geconfronteerd. ‘We waren maar vier dagen weggeweest. Voor het eerst eigenlijk ook zonder iemand te vragen op ons huis te letten.’

Zo kon het gebeuren dat Jacqueline, haar man en twee kinderen (toen 6 en 8) nietsvermoedend thuiskwamen. ‘Ik schrok echt. De tv was weg, de kasten waren leeggetrokken. Je ziet ook onmiddellijk wat er weg is. Dat is het eerste waar je je druk om maakt. Al snel realiseer je je dat het maar materiële schade is. Daar ben je wel voor verzekerd. Dan pas word je je bewust, ze zijn écht binnen geweest. Beneden en boven!’

Kinderen overstuur na inbraak
‘De kinderen raakten ook helemaal overstuur’, herinnert Voulon. ‘Meteen mee naar buiten dus. Ondertussen ging mijn man het huis rond, de eerste schade opmaken. De tv bleek nog in de tuin te staan. Oftewel, de inbrekers werden gestoord tijdens hun werkzaamheden, zo vermoedde de politie.’

Dat gegeven versterkte nog eens het onveilige gevoel dat Jacqueline inmiddels had. ‘De eerste weken was ik erg alert als ik onbekende mensen of auto’s in onze straat zag. Zouden zij de tv, die overigens door de regen kapot was gegaan, nog ophalen? Ze hadden immers ook een sleutelbos van ons meegenomen.’

‘Dat is ook het meest vervelend’, haakt Timmermans erop in. ‘Voor mijn gevoel hadden zij écht mijn veilige thuis afgepakt. Van ons, maar ook van onze kleinkinderen. Zij komen hier altijd zoveel over de vloer. Nu vonden ze het ineens eng bij opa en oma. Ik ben zo blij dat ze inmiddels weer bij ons durven te logeren.’

 Draad oppakken na woninginbraak
‘Onze oudste zoon durfde ineens niet meer alleen thuis te zijn. Dat heeft echt maanden geduurd’, knikt Voulon. ‘En nu nog. Als wij op vakantie gaan, loopt hij het laatste rondje door het huis altijd mee. Is alles wel goed dicht? Wie doet de post? En mam, zetten wij ook iets op het aanrecht, zodat het lijkt alsof we er gewoon zijn, is het dan. Dat de politie zei dat elke Nederlander gemiddeld eens in de elf jaar aan de beurt is, is hij ook nog niet vergeten.’

Toch merkte Voulon dat ze na zo’n drie maanden de gewone draad weer had opgepakt. Inmiddels waren alle ramen (boven en beneden) voorzien van (nieuwe) sloten en echode niet elk geluid na in haar hoofd. ‘Maar waar ik vroeger de voordeur nog gewoon achter me dicht liet vallen, doe ik hem nu wel altijd op slot. Ook al ben ik maar even weg.’

De familie Timmermans, bij wie de inbraak nog vers in het geheugen ligt, buigt zich momenteel over extra preventiemaatregelen. In het agrarische gebied waar zij wonen, is bij vrijwel elke buurtbewoner al eens ingebroken. ‘Vandaar ook dat wij al die aluminium rolluiken hadden. Als alles dichtzit, lijkt ons huis wel een bunker. Slechts één rolluik kende een handmatig slot. Juist zo’n sleutelslot hebben de inbrekers met grof geweld weten te breken.’

 Extra preventie
‘We beseffen ons ook wel, dat als inbrekers binnen willen komen, ze hoe dan ook binnenkomen. Toch willen wij ons beveiligingssysteem nog wat uitbreiden. Gewoon voor ons eigen gevoel. Dat ze niet zomaar ineens naast ons kunnen staan.’

Met dat in het achterhoofd heeft Timmermans er ook alle vertrouwen in dat zij haar oude ‘ik’ weer terug zal vinden. ‘Het heeft nog tijd nodig. Net als het verdriet dat ik nu nog voel als ik aan de gestolen sieraden van mijn moeder denk. Ik droeg deze sieraden zelf nooit. Ik wilde niets verliezen of beschadigen. Ze waren voor mijn kinderen en kleinkinderen.’

  • http://batman-news.com arie

    zouden de verzekeringen eens moeten bekijken als mensen voorzorgmaatregelen treffen alarm, beter hang en sluitwerk noem maar op .
    kortingen gaan geven.
    buurtpreventie is ook een optie meer ogen en oren elkaar helpen, containers terug halen ook tijdens vakantie sbeter opletten ect ect

  • Willem Trip

    Twee keer is er bij ons ingebroken.De tweede keer was het iemand die wij ,en de kinderen,goed kenden.Daar kwamen wij snel achter omdat deze persoon ,na de inbraak een tijd in ons huis had gebivakeeerd en allerlei activiteiten ondernomen waarvoor hij een tijdlang vast heeft gezeten.De spaarpotten van de kinderen waren ook leef gehaald,dat was heel erg,voor ons maar zeker ook voor de kinderen.
    Wij hebben als ouders direct daar diep met de kinderen over gesproken en er voor gekozen om voor deze persoon te bidden en hem te vergeven.
    Wel hebben wij hem aangegeven op het politieburo waardoor hij korte tijd later is opgepakt en veroordeeld. Het heeft wel indruk gemaakt maar geen afdruk,zowel bij ons niet als onze (toen kleine) kinderen!

  • webteamunive

    Goedemorgen, vervelend om te horen dat je deze ervaring hebt met Univé. Ik wil graag kijken of ik nog wat voor je kan betekenen. Zou je in een mail de situatie verder kunne uitleggen met daarbij je postcode + huisnummer? Dit kan naar webteam@unive.nl
    Dan ga ik het verder voor je uitzoeken.
    Met vriendelijke groet, Webteam Univé ^TM

  • kees van der Elsen

    in februari van dit jaar werd er bij ons ingebroken. Het hele huis was overhoop gehaald, de ravage was niet te overzien. aan de achterzijde van de woning was de inbreker vermoedelijk met een breekijzer naar binnen gekomen. Ongeveer 2 jaar geleden een verbouwing achter de rug, de nieuwe kunststoffen kozijnen (politie keurmerk) kapot gebroken, open haard (ook 2 jaar oud) is beschadigd ga zo maar door. Politie is op de bewuste avond ter plaatse geweest, maar een sporen onderzoek daar had men kennelijk geen tijd voor, je voelt je in de steek gelaten. Voor mij een reden om een klacht hierover in te dienen. De emotionele schade is eigenlijk veel erger dan de materiële schade, en daar kan Univé niets aan doen. De schadeafwikkeling was zonder meer goed, alles wordt vergoed. Het liefst laat je geen mensen meer in je woning toe, omdat je niemand meer vertrouwd. Voor ons was dit een reden om aan Univé een verzoek in te dienen om gewoon alle schade te vergoeden zonder reparatie nota’s te overleggen. Achterliggende gedachte was “wij laten het repareren als de tijd er rijp voor is”. Helaas kan dit niet, de volledige schade wordt pas vergoed als herstel plaatsgevonden heeft. De geschillencommissie KifiD stelt Univé in het gelijk, dit staat immers in de polisvoorwaarden. Met heel veel tegenzin, hebben wij een bedrijf de opdracht gegeven om alvast de kozijnen en puien te vernieuwen. Argwanend zoals wij zijn geworden, maar met de rug tegen de muur, lopen er binnenkort weer vreemde bouwvakkers in onze woning. Verzekeren is meer dan alleen maar uitkeren. Onze rechtsbijstandsverzekering vergoed de kosten indien wij tegen de beslissing van geschillencommissie in beroep gaan. Voor ons het overwegen waard, dit betekend in ieder geval een uitstel van een reparatieplicht.